موسیقی > محصولات- همشهری آنلاین:
ویولن (violin) سازی زهی و آرشه‌ای است و کوچک‌ترین عضو سازهای زهی آرشه‌ای شناخته شده است

ویولن در اصل سازى شرقى است که بعد از جنگ‌هاى صلیبى به اروپا راه یافت. این ساز جنسش از چوب است و وزن سبک و انداه‌اى کوچک دارد. ویولن داراى بدنه، دسته و سر است.

پیدایش ویولن در اروپا و به قرن ۹ میلادی باز می‌گردد. بسیاری معتقدند که ویولن نمونه تکمیل شده ساز رباب است.

رباب سازی است که بعدها وقتی به اروپا آورده شد و تغییراتی در آن بوجود آمد به نام ربک در اروپا شهرت یافت. برخی بر این باورند که ساز ویولن متعلق به یک امپراطوری در هند در ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بوده‌است و برخی دیگر ریشه آن را در افریقا و حتی کشورهای عربی می‌دانند.

ویولن در زمان نواختن معمولاً روی شانه چپ قرار می‌گیرد و با آرشه که در دست راست نوازنده‌است نواخته می‌شود. کوک سیم‌های ویولن از زیر به بم به ترتیب عبارتند از: می‌ (سیم اول)، لا (سیم دوم)، ر (سیم سوم)، سل (سیم چهارم).

به طور کلی ویولن در هنگام نواخته شدن با 3 نقطه چانه، شانه و دست چپ در تماس است و هر یک از این نقاط بخشی از بار دست گرفتن ساز را به دوش می‌کشند.

ویولن

فرم‌های اولیه دارای سوراخی بودند که روی ساز قرار داشت اما بعد‌ها این سوراخ از بدنه ساز‌ها حذف شدند و این ساز با 4 سیم سر آغاز ساز ویولن تکامل یافته در سال‌های آینده شد. در اروپا از قرن ۱۱ به بعد ساز ویلن به صورت تکامل یافته دیده ‌شد.

قسمت‌های تشکیل دهنده ویولن:

این ساز از ۵۸ قطعه مختلف ساخته می‌شود و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم است. ویولن از بخش‌های زیر تشکیل شده‌است:

  • آرشه یا کمان، ترکه‌ای چوبی است که رشته‌های موی دم اسب در طول آن کشیده شده و به دو سر آن ثابت شده‌است.
  • جعبه طنینی (جعبه ریزونانس): جعبه‌ای است که از 3 بخش صفحه روئی، صفحه زیرین و زوارهای دور تشکیل شده‌است. گریف، خرک و سیم‌گیر در این ساز از جنس چوب آبنوس (به دلیل استحکام بیشتر) می‌باشد.
  • دسته یا گردن: در واقع دنباله چوب آبنوس تکیه سیم‌هاست که محل انگشت گذاری نوازنده در قسمت بالای آن قرار دارد. نوازنده ویولن قادر است در تمام طول چوب آبنوس انگشت‌گذاری کند. انتهای دسته به جعبه کوچکی (جعبه کوک) ختم می‌شود که سیم‌ها در درون آن به دور گوشی‌های کوک پیچیده می‌شوند.
  • خرک: این قطعه در واقع پلی است بین سیم‌ها و جعبه طنینی. نقش خرک تقسیم راه سیم‌ها، نگه داشتن سیم‌ها با ارتفاع خاص برای حرکت روی جعبه طنینی و انتقال ارتعاشات سیم‌ها به جعبه طنینی. در داخل جعبه طنینی استوانه چوبی کوچکی قرار دارد که نقش آن انتقال ارتعاشات به صفحه زیرین ساز و مانعی در جهت عدم شکسته شدن صفحه روئی ساز از فشار سیم‌ها و خرک.
  • گریف: از آبنوس ساخته شده و در طول دسته ویولن چسبیده‌است و تا میانه جعبه ساز ادامه دارد. گریف بخشی است که نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می‌چسباند و به این ترتیب طول سیم را کوتاه می‌کند و نت‌های مختلف را می‌نوازد.
  • سیم گیر: از چوب آبنوس ساخته شده و در فاصله اندکی از خرک تا آخر تنه ویولن کشیده شده‌است. با زهی از جنس روده یا پلاستیک یا سیم به دکمه‌ای که در قسمت پائین جدار تعبیه شده وصل می‌شود.
  • سیم‌ها: سیم‌ها از جعبه کوچک سر ساز آغاز شده در طول چوب آبنوس تکیه‌گاه سیم‌ها ادامه یافته، از روی خرک عبور کرده و در سیم‌گیر مهار می‌شوند. سیم‌های ویولن قبلا از روده گوسفند ساخته می‌شد. امروزه در سیم‌های بم‌تر، روی روده سیم فلزی نازکی می‌پیچند و در سیم‌های زیرتر از مفتول فلزی تنها استفاده می‌شود.

نقش این ساز چه در ارکسترها، به صورت گروه نوازی و چه در ارکستر مجلسی و حتی به صورت تکنوازی پر اهمیت است.



تاريخ : یکشنبه شانزدهم مهر 1391 | 15:17 | نویسنده : سید علی حسینی |

قابل توجه چپ دستان

سوالات زیادی در مورد چپ دست بودن و اینکه ضعف محسوب میشه یا نه پرسیده میشه ....

 

اولا باید بگم که چپ دست بودن به هیچ عنوان ضعف نیست ولی شدیدا پیشنهاد می کنم که با دست راست آرشه بکشید.

چون وقتی که ویولن رو برای بار اول دست میگیرید متوجه میشید که فرقی نمیکنه با کدوم دست ساز رو نگه دارید و در هر دو حالت ناتوانید.

پس چه بهتر که خودتون رو از بقیه جدا نکنید و مثل یه راست دست ساز رو نگه دارید.

امیدوارم که دیگه ابهامی در این مورد وجود نداشته باشه.

البته من خودم چپ دست هستم و تا حالا مشکلی نداشتم



تاريخ : جمعه سی و یکم شهریور 1391 | 15:5 | نویسنده : سید علی حسینی |
سلام دوستای گلم

مرسی از این همه لطفی که به من داشتین و شرمنده به خاطر اینکه به نظرات و سوال هاتون جواب ندادم

متاسفانه نمیتونم به وبلاگم سر بزنم اما اگه سوالی داشتین میتونین از طریق برنامه (line)سوالتونو مطرح کنید

براتون ارزوی موفقیت میکنم.

id line:alone0551



تاريخ : چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 | 18:49 | نویسنده : سید علی حسینی |
تاريخ : چهارشنبه سی ام اسفند 1391 | 11:2 | نویسنده : سید علی حسینی |
کمانچه



این ساز علاوه بر داشتن شکم کروی که روی آن پوست کشیده شده ، دارای دسته و سردسته و همچنین پایه ای برای گذاشتن روی زمین و یا زانوی نوازنده است .کمانچه نیز دارای 4 سیم می باشد و نوازنده آن را در حالت نشسته می نوازد . موی آرشه ی این ساز محکم و کشیده مثل آرشه ی ویولن نیست و نوازنده باید با انگشتان دست راست خود موهای آرشه رابکشد تا عمل آرشه کشی میسر گردد .

زنده یاد اصغر بهاری
از نوازندگان صاحب نام این ساز باقرخان رامشگر - اصغر بهاری و از نوازندگان برجسته ی حال حاضر می توان به اردشیر کامکار -کیهان کلهر و سعید فرج پوری اشاره کرد .
             
                           کیهان کلهر                                        سعید فرج پوری

برگرفته از کتاب خلاقیت موسیقی-مولفین: امید سیاره - مهدی گورنگی و علی تفرشی


تاريخ : یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391 | 16:36 | نویسنده : سید علی حسینی |

کنترل در اجرا

  مسئله فشار روانی حتی ممکن است برای زیردست ترین ویولونیست های جهان نیز رخ دهد و همگی آنهابیان می کنند که در چند دقیقه اول اجرافشار روانی قابل ملاحظه ای را درک می کنند اما آنچه مهم است به حدااقل رساندن این فشار روانی است به طوری که در کیفیت نوازندگی تاثیر قابل ملاحظه ای نگذارد.

 بتوضیحات بیشتر در ادامه مطلب 



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391 | 16:28 | نویسنده : سید علی حسینی |
نکته های پزشکی و روانشانسی، برای همه نوازندگان  بسیاری از نکات هستند که رعایت آنها در هنگام تمرینات تاثیر بسزایی در پیشرفت شما دارند. همانند یک نوازنده حرفه ای فکر کنید حتی اگر امروز شروع به یادگیری ساز نموده اید! نوازندگان حرفه ای بسیاری بوده اند که بدلیل عدم توجه به بدن و اعضای خود و تمرینات مداوم بعد از سالها دیگر نمیتوانند به نوازندگی ادامه دهند و دچار مشکلات حاد جسمی شده اند.

رعایت برخی نکات ساده موجب تضمین بقای نوازندگی شما خواهد شد.

بقیه در ادامه مطلب


ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391 | 16:24 | نویسنده : سید علی حسینی |

صدا هنگامی ایجاد می شود که یک سطح مرتعش و هوای اطراف آن بر یکدیگر تاثیر می گذارند. همچنان که این سطح به جلو و عقب حرکت می کند، ارتعاش آن کاهش و فشار موضعی هوا افزایش می یابد . این تنوعات فشار به صورت امواج صوتی به سرعت از مرکز به اطراف حرکت می کنند، گسترش می یابند و فضای اطراف شنونده را فرا می گیرند. اولین منبع ارتعاش در ویولن، سیمی است که آرشه را روی آن می کشند و یا با انگشت به آن زخمه می زنند؛ اما عملاً این کار به خودی خود صدایی ایجاد نمی کند، زیرا بخش سطحی سیم کوچک تر از آن است که بتواند هوا را به حرکت درآورد . بدنه ی ویولن طوری طراحی شده است تا به عنوان واسطه ای میان سیم و هوا عمل کند. سیم مرتعش نیرویی را که از لحاظ زمانی متغیر است بر روی خرک تولید می کند که سبب ارتعاش تمام بدنه ی ساز به همراه سیم می شود. صدایی که ما می شنویم ناشی از ارتعاشات کوچکی است که در قسمت چوبی ساز ایجاد می شود. صدا از طریق بازآوایی و تشدیدی که در بدنه ای ویولن صورت می پذیرد، تقویت می شود و صفحات بزرگ و سبک (صفحات جلویی و پشتی)، ساز را قادر می سازند تا امواج صوتی با برد قابل توجهی ایجاد کند که از این لحاظ بی شباهت به بخش مخروطی شکل بلندگوها نیستند.
این نیروی جنبشی را که در سیم ایجاد می شود می توان با استفاده از مبدل نوسان ساز الکتریکی (transducer) بر روی خرک اندازه گرفت. نیروی مورد اندازه گیری ما آن نیرویی نیست که از سیم های غیر مرتعش به سمت پایین اعمال می شود (که شاخص میزان آن در حدود ده کیلو گرم است)، بلکه ارتعاشات ریز و سریعی که سیم مرتعش در هنگام نوسان به جلو و عقب ایجاد می کند، عامل نیروی اصلی مورد محاسبه است. نمودار نیروی ثبت شده به روش تحریک سیم بستگی دارد. سیمی که آرشه روی آن کشیده شده است، همواره موجی "دندانه اره ای" ایجاد می کند. ناشی از حرکت چرخه ای درگیر شونده ـ رها شونده ای است که توسط نیروی اصطکاکی موجود در میان آرشه و سیم ایجاد می شود. این حرکت شامل زمانهایی است که در آن، آرشه و سیم همراه یکدیگر به آهستگی حرکت می کنند (درگیر شدن) و نیز زمان هایی که در آن، سیم به سرعت در خلاف جهت آرشه می گریزد. کلوفان اصطکاک لازم را برای این کار فراهم می کند و باید بر روی سیم و موی آرشه ـ هر دو ـ برای کارآیی کامل وجود داشته باشد.

تو ضیحات بیشتر در ادامه مطلب



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391 | 10:56 | نویسنده : سید علی حسینی |

/**/

سال نو به همه عاشقان ویولن مبارک



/**/

سال نو به همه عاشقان ویولن مبارک



تاريخ : شنبه بیست و ششم اسفند 1391 | 17:20 | نویسنده : سید علی حسینی |



عکس های بیشتر در ادامه مطلب


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و ششم اسفند 1391 | 11:2 | نویسنده : سید علی حسینی |
نت ، نت خوانی ، نت نویسی ، حروف موسیقی

 

نت ها هفت نام برای نوشتن اصوات موسیقایی هستند.

در ایران به پیروی از فرانسه و ایتالیا نت ها به این صورت نام گذاری می شوند: دو - ر - می - فا - سل - لا - سی (do, re, mi, fa, sol, la, si). روش های نام گذاری دیگر نیز وجود دارد که نت ها را با اصطلاحات «A, B, C, D, E, F, G» عنوان می کنند. در این روش A همان نت «لا» (la) است.

توضیحات در ادامه مطلب

 

 


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و ششم اسفند 1391 | 10:41 | نویسنده : سید علی حسینی |


تاريخ : شنبه بیست و ششم اسفند 1391 | 10:37 | نویسنده : سید علی حسینی |

      با صدا برداری های حرفه ای یا غیر حرفه یی ، نتیجه ی کار فرق می کند. صدای ساز هم ، در اجرای زنده و حضوری – بدون استفاده از وسایل الکترونیک و ... – معلوم می شود.


در نوجوانی ، وقتی آوای دلنشین ویولن استادان برتر را می شنیدم و غرق شگفتی و حیرت و لذت معنوی می شدم ، می گفتم :
چرا این صداها ، اینقدر زیبا و سحرانگیزند؟ راز این نواهای جذاب و آسمانی در چیست؟ در خود ساز؟ در پنجه و احساس نوازنده؟ شاید هم در جان و دل شنونده!؟ 

oاجراهای زنده و یا ضبط شده ی بسیاری را بررسی کردم ... در آن سال ها و سال های بعد، نواهای دل انگیزی که از ویولن این استادان بی نظیر شنیدم – همراه با پرسش هایی از ایشان – راز خوش آوایی آن سازها برایم آشکار شد و این نام های شریف و عزیز ، برای همیشه با قلب و روحم پیوند خورد:
  پرویز یاحقی – اسدالله ملک – حبیب الله بدیعی – علی تجویدی – سیاوش زندگانی – مجتبی میرزاده – شهرام فسازاده و ... ( اظهار نظر درباره ی نوازندگان برتر خارجی بماند برای نوبتی دیگر. )

اکنون ، پرده یی از آن رازها را برای شما می گشایم :
نخست باید اهل دل باشیم ، با درک بالایی از موسیقی .
درک موسیقی ذاتی است، ولی با آموزش صحیح و تمرین زیاد ، می شود آن را پرورش داد. درک موسیقی و تشخیص صدای خوب ، یک سلیقه است. باید نوعی زیبا شناسی در وجود انسان باشد و حتما هم با روشی صحیح تربیت شود.
کسی که این سلیقه را ندارد ، از یک ویولن خوب هم نمی تواند صدایی زیبا پدید آورد. حتی اگر نوازنده ی مشهوری هم باشد.

و اما عوامل بعدی :
1- داشتن ویولن خوب ، خوش طنین و بدون عیب و نقص . (البته با سیم های ممتازی که زیاد هم کهنه نباشد، کمی کهنگی لازم است.) 

2- آرشه ی مناسب و استفاده از کلفن مرغوب و صد البته آرشه کشی ماهرانه !
3- انگشت گذاری صحیح و دقیق ، تسلط و تبحر نوازنده و آمادگی جسمی و روحی او برای نواختن.
4- مکان و زمان مناسب .
5- وجود شنونده ی مشتاق و فهیم.
6- انرژی مثبت ، عواطف درونی ، حسن سلیقه ، انتخاب و اجرای نواهای دل نشین و تاثیرگذار ، حس و حال نوازنده که نقش اصلی را دارد.
7- رابطه ی نوازنده با عالم بالا.

به قول مولانا :

خشک چوب و خشک رود و خشک پوست                               از کجا می آید این آوای دوست؟!



تاريخ : چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1391 | 18:44 | نویسنده : سید علی حسینی |

ویولن از کجا آمد است؟

عده کثیری از تاریخ نویسان موسیقی منشا آن چیزی را که ما امروزه به نام ویولن می شناسیم از ایتالیا، در سالهای 1496 تا 1505 میدانند.

تا سالها پس از ساخت این ساز، از آن تنها برای همراهی سایر سازها استفاده میشد، چرا که موسیقیدانها به ضعف رنگ آمیزی موسیقی توسط سازهای بادی پی برده بودند و نیاز به سازی با رنگ صدای جدیدتر داشتند.

اواسط قرن 17 بود که ویولن بعنوان یک ساز solo مطرح شد، البته این ساز ابتدا فقط در محافل رسمی و اشرافی نواخته میشد اما بتدریج به پای به محافل طبقه متوسط و عادی نیز گذاشت.

روایت های دیگری نیز راجع به این ساز وجود دارد. اگر به زمانهای قدیم بازگردیم در سرزمینهای اسلامی اعراب، سازی بوده بنام Rebab که تنها یک سیم داشته (البته برخی ریشه Rebab را هند نیز می دانند). بتدریج با گذشت زمان و پیشرفت علم و موسیقی، اعراب به تعداد سیم های آن افزودند و ساز دیگری بنام Rebec بوجود آمد.

جالب هست که بدانید خیلی زود ایرانیها و ترک ها این ساز را برای خود بومی کردند و سبک ها و روشهای مخصوص به خود برای کوک کردن و نواختن آن ابداع کردند.




تاريخ : چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1391 | 14:33 | نویسنده : سید علی حسینی |
ویولن

این نوع از ویولن در واقع به یک خروجی الکتریکی صدا مجهز بوده و معمولا بدنه آن فلزی است. ویولن الکتریک اولین بار در سال 1920 توسط استاف اسمیت در موسیقی جاز و بلوز مورد استفاده قرار گرفت.

صدای این نوع ویولن مختص موسیقی راک، پاپ و ... است. ویولن‌های با بدنه فلزی اصولا یک طراحی غیر سنتی و مینیمالیستیک برای کم کردن وزن دارند، لذا معمولا دارای بدنه نرمال، همانند ویلن آکوستیک نیستند. ویولن‌های الکتریک ممکن است تعداد بیشتری سیم نسبت به آکوستیک داشته باشند.

سیگنال‌های ویولن الکتریک همانند گیتار الکتریک بر اثر پردازش‌های الکترونیکی، برای بدست آوردن صدای دلخواه بوجود می‌آید.

ویولن‌های الکتریکی معمولا از پیکاپ‌های مغناطیسی و یا فیزوالکتریک استفاده می کنند که در پیکاپ‌های مغناطیسی لازم است که رشته‌های ویلن از جنس یک عنصرحاوی آهن باشند.

وجهه جهانی ویولن را می‌توان در سازگاری آن با فرهنگ‌های مختلف و حضور این ساز در موسیقی ملل مختلف دید.

از اولین سازندگان ویولن می‌توان از گاسپارو برتولونی ایتالیایی نام برد، که در برخی موارد وی را مخترع این ساز نیز می‌دانند. از شاگردان مشهور گاسپارو برتولونی، آندره آماتی بود که او هم بهترین سازنده ویلن در سطح جهان یعنی آنتونیو استرادیواری ایتالیایی را آموزش داد.

ویولن از اواخر دوره ناصرالدین‌شاه جاى کمانچه را در ایران گرفت. با ورود ویولن به ایران برخی از نوازندگان کمانچه مانند حسین خان اسماعیل زاده، علی اصغر بهاری، حسین یاحقی و... به آموختن آن پرداختند.

نوازندگان کمانچه تکنیک خود را به ویولن انتقال دادند و جز استاد ابوالحسن صبا و سایر شاگردان مدرسه عالى موسیقى که ویولن را با تکنیک حقیقى آن مى‌نواختند، بقیه ویولنیست‌هاى ایرانى از روش کمانچه‌کش‌ها پیروى مى‌کردند.

شیوهٔ استاد صبا با شاگردانش منتقل شد و آنها با تغییراتى چند، ویولن را تا حدودى از تکنیک کمانچه‌کشى جدا کردند. از این‌رو نوازندگان این دو ساز، گاه هر دو را مى‌نواخته‌اند و به هر دو تسلط داشته‌اند.

از جمله نوازندگان صاحب سبک این ساز(در سبک موسیقی ایرانی)، می‌توان به علی محجوبی، رکن الدین مختاری، ابوالحسن صبا، علی تجویدی، اسدالله ملک، حبیب‌الله بدیعی، پرویز یاحقی، ابراهیم لطفی، مجتبی منصوری، رحمت‌الله بدیعی، امیرحسین وفائی و همایون خرم اشاره کرد.



تاريخ : یکشنبه شانزدهم مهر 1391 | 15:15 | نویسنده : سید علی حسینی |
خانواده ویولن شامل سه ساز ویولن، ویولا و ویولن سل است. این سازها به ترتیب در منطقه زیر و میانی و بم صدا می‌دهند. ساز کنترباس از این خانواده نیست و در خانواده ویول قرار دارد.

این خانواده از سازها در سده ۱۷ در ایتالیا پدید آمدند.

                 

       ویولن                      ویولا                  ویولن‌سل                 کنترباس (عضو خانواده ویول)

برای توضیحات سازهای ذکر شده به ادامه مطلب مراجعه کنید...



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 | 19:25 | نویسنده : سید علی حسینی |
داشتن انقباضات عضلانی و همچنین استرس در هنگام نواختن را در هنگام تمرینات کمتر متوجه میشوید، چراکه در زمان تمرین با خیالی آسوده در خانه و برای خودتان مینوازید! اما چرا وقتیکه که برای کنسرت و یا اجرا در برابر دیگران حاضر میشوید این استرس و انقباضات خود را نشان میدهد؟ در این مقاله به ذکر چند نکته بسنده میکنیم و سعی میشود تا در مطالب آتی به سراغ حافظه ناخود آگاه و خود آگاه برویم و کشف این نکته که در هنگام تمرین و اجرا چه اتفاقی برای نوازنده می افتد.

چندین مورد که موجب استرس در نوازندگی میشود :


تمرین طولانی مدت بدون هیچ وقفه و استراحت بالاخص نوازندگی با سرعت بالا که زمانی برای استراحت عضلات در آن وجود نداشته باشد. تمرینات بیش از حد ناشی از هراس و اضطراب ناشی از کنسرت و امتحان نیز میباشد؛ هنگامی که باید یک قطعه جدید را در یک زمان کوتاه اجرا نمایید و یا زمانیکه اجرایی در برابر تماشاگران دارید و همچنین در زمان امتحان.

بقیه در ادامه مطلب.....



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 | 18:39 | نویسنده : سید علی حسینی |


دو C       رD        می E        فا F      سل G        لا A         سی B

شماره ها , نشان دهنده شماره انگشت هستند.

 



تاريخ : پنجشنبه سی ام شهریور 1391 | 13:0 | نویسنده : سید علی حسینی |

تا ویولنیست شدن...

بتهوون نقل میکند:

"برای ویولنیست شدن روزانه هشت ساعت تمرین تا سی سال لازم است."

منوهین درباره ویولنیست میگوید:

" نوازنده ی ویولن موجودی است مستقل .هیچ دست بیگانه ای در ملک طلق او اختیار ندارد.هیچ گوشی جز گوش او زیر و بم صدا را تعیین نخواهد کرد.او به تنهایی مخدوم است و خادم به محض اینکه آرشه اش ساز را لمس کند چالشی شگفت انگیز آغاز میشود.در این چالش که بی وقفه ادامه می یابد کسب پیروزی به تمامی بر عهده ی خود اوست.این ارتباط بین ویولن و نوازنده اش است که این ساز را منحصر فرد ساخته. ویولنیست واقعی حق ندارد خسته شود .گرچه ممکن است با ناکامی هایی مواجه شود اما هرگز نباید از پا بیفتد"

شبی پس از کنسرتی که فریتز کرایسلر ویولن زن و آهنگساز بنام قرن بیستم برگزار میکند یکی از مخاطبان کنسرت آن چنان تحت تاثیر قرار میگیرد که کرایسلر را در آغوش گرفته و میگوید :"دوست داشتم تمام زندگی خود را بدهم در عوض مانند شما ویولن بزنم." کرایسلر در پاسخ میگوید:(من هم همین کار را کرده ام) آری برای تسلط یافتن براین تکه چوب و تارهایش باید زندگی داد...

fritz kreisler

عده ای بر این باور هستند که ویولن زدن کاریست بس دشوار. بسیاری از هنرجویانی که به این ساز روی می آورند پس از مدتی از ادامه باز مانده و دلسرد میشوند و یا به سازی دیگر روی آورده و یا به طور کلی با دنیای موسیقی وداع میکنند. بالاخره سلطان سازها باید هم سخت باشد.



تاريخ : پنجشنبه سی ام شهریور 1391 | 11:36 | نویسنده : سید علی حسینی |
گاهی می بینیم نوازندگان ویلن در ایران، با وجود سابقه زیاد در نوازندگی این ساز هنوز اشکالات ابتدایی در نوازندگی (از نت خوانی گرفته تا استیل) دارند که این موارد در کتابهای آموزشی ویلن ذکر شده ولی اکثرا" بخاطر بی دقتی این نوازندگان هنگام تمرین این کتابها و عدم آموزش صحیح از طرف هنرآموز این مشکلات با نوازنده باقی می مانند.

از این رو با ذکر چند نکته مهم به مشکلات احتمالی هنرجویان ویلن هنگام زدن کتابهای آموزشی ویلن نظیر ل ویلن، شفچیک، ولفارت و همچنین بعضی از قطعات ویلن می پردازیم.

ادامه در



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و ششم شهریور 1391 | 11:54 | نویسنده : سید علی حسینی |

دستگاهها و آوازها

 

ناگفته پیداست جملات پایین، تعاریفی موهوم و گنگ هستند که معنای خاصی رادرذهن متبادر نمی کنند. علت را باید دراین جستجو کرد که اولاً واژه های «دستگاه » و«آواز»در موسیقی ایرانی در معانی مختلف – و حتی متضاد – بکار رفته اند و هیچگاه تعریف جامعی از آنها صورت نگرفته است . تنها در اواخر قرن گذشته ی واوایل قرن حاضر بود که به پایمردی علینقی وزیری و شاگردانش موسیقی ایرانی شکلی علمی به خود گرفت .
از آنجا که «هرجا زبان از بیان قاصرآید ، موسیقی متولد می شود» ، نمی توان روح و حال و هوای موسیقی رانوشت ؛ بااین حال این مقاله برآن است تا موسیقی ایرانی را بسیار ساده شرح دهد .
مایه یا تنالیته بستری است که یک آهنگ روی آن اجرا می شود . در هرتنالیته یک نت نسبت به دیگر نت ها حالت برتری دارد و شنونده به طورطبیعی توالی رسیدن به این نت راحتی می تواند پیش بینی کند . به این نت تونیک (TONIC) می گویند.تفاوت فرکانس وفاصله ی دیگر نت ها نسبت به این نت مقایسه می شود وبا عنوان درجه بیان می شود به عنوان مثال نت دوم بعد ازتونیک ، درجه دوم نامیده می شود .
بطور کلی درموسیقی غربی دو تنالیته ی بسیار کلی داریم : ماژور(MAJOR) ومینور(MINOR ).اما تنوع تنالیتها درموسیقی ایرانی بیشتر می باشدو در واقع همان دستگاه ها و آوازها را تشکیل می دهند. حال به تشریح این تنالیته های ایرانی می پردازیم . موسیقی ایرانی دارای 7 دستگاه و5 آواز می باشد .

دستگاهها عبارتنداز:

 1) شور   2) سه گاه    3) چها رگاه    4) همایون     5) ماهور    6) نوا     7)راست پنجگانه  

توضیح در ادامه مطلب



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و پنجم شهریور 1391 | 18:4 | نویسنده : سید علی حسینی |
انتخاب یک بالشتک مناسب بسیار مهم بوده و می تواند تاثیر بسزایی بر راحت تر نواختن ویلن داشته باشد....

 

نوع مرغوب این بالشتک ها، که دارای قابلیت تنظیم ارتفاع در دو طرف خود است، میتواند مناسب ترین وضعیت ارتفاعی را به شکلی مطلوب در اختیار نوازنده قرار دهند و از دیگر سو، این بالشتک ها که در نقاط پایه ای خود به صورت مفصلی به بدنه اصلی متصل می گردند قابلیت چرخش محدود پایه ها را به بالشتک می دهد که باعث می گردد تا این ابزار از حالت بی انعطافی خارج گشته و به وضعی مناسب بدن نوازنده با ساز ارتباط یابد.

نکته مهمی که باید در این بالشتک ها رعایت گردد، وضعیت طراحی صحفه کف بالشتک و چگونگی طراحی قوس آن است، بطوریکه بالشتک کاملا بتواند از طرفی بر شانه قرار گرفته و از طرف دیگر بر روی استخوان ترقوه و کناره قفسه سینه بنشیند. بر روی صفحه کف باید از فوم یا ابر با ضخامت مناسب پوشانده شده باشد و از استفاده از بالشتک هایی که در آنها از فوم استفاده نشده و یا جنس فوم آنها کیفیت نبوده و دوام ندارند، توصیه نمی شود. در بالشتک های مرغوب پایه ها قابلیت فاصله گیری عرضی از یکدیگر راداشته و بر این اساس می توانند در ویلن هایی با اندازه های متفاوت پشت به پشت کاسه پایینی بکار روند. این قابلیت همچنین باعث می گردد تا بتوان محل قرار گیری بالشتک بر کاسه پایینی را تغییر داد و کنترل و تسلط بهتری بر ساز بدست آورد.

در اینجا باید به یکی از مهمترین مزایای استفاده از بالشتک توجه داشت و آن عدم تاثیرگذاری بالشتک در صدای حاصله از ویولن است. بالشتک باعث می گردد تا بخشی از صدای ساز که به هرحال از طریق صفحه پشتی خارج می گردد جذب پارچه لباس نوازنده نگردد و صدایی خالص از ساز حاصل گردد. ( جالب اینجاست که پارچه های با جنس های متفاوت، می تواند تاثیرات متفاوتی بر صدای ساز گذارد که امتحان آنرا برای علاقه مندان می گذاریم.)



تاريخ : شنبه بیست و پنجم شهریور 1391 | 11:48 | نویسنده : سید علی حسینی |
کلیفون یا Rosin

حتما تا حالا شده که از خودتون بپرسید که کلیفون چی هست و چجوری بدست میاد.....

کلیفون یا Violin Rosin از درخت کاج یا دیگر درختان مخروطی به دست می اید.این صمغ را در حالت مایع حرارت می دهند تا برخی از اجزای ان بخار شود(جدا شود) سپس در قالب های مخصوص ریخته صبر می کنند تا سرد و جامد شود.کلیفون نسبتا شفاف است و رنگ ان از زرد تا سیاه متغیر است.در دمای اتاق کلیفون معمولا جامد و شکننده است اما در دماهای بالا(دمای ذوب متفاوت است معمولا بین 100 تا 120 درجه سانتیگراد) ذوب می شود.کلیفون همچنین بسیار قابل اشتعال است و و هنگام سوختن دود سیاهی می کند و می سوزد بنابراین هنگام ذوب کلیفون باید بسیار دقت کرد.کلیفون در موادی مانند الکل اتر بنزن قابل حل است.از کلیفون و برخی مواد تشکیل دهنده ان در ساخت صابون انواع واکس ها براق کننده ها چسب ها اهار زنی کاغذ جوهر های چاپ و.... استفاده میشود.



تاريخ : شنبه بیست و پنجم شهریور 1391 | 11:47 | نویسنده : سید علی حسینی |
سلام بر شما دوستان هنرمند و هنردوست این وبلاگ...

در این ارسال می خواهیم درباره اندازه ویولن و اینکه که چگونه می توانیم ویلن (با اندازه)مناسبی انتخاب کنیم با هم صحبت کنیم.در این رهگذر به برخی از سوالات نیز پاسخ داده می شود مثلا ممکن است روی برخی لوازم مربوط به ویلن مانند صدا خفه کن (سوردین)چند عدد کسری دیده باشید و این سوال برای شما پیش امده باشد که مفهوم این کسرها چیست یا دوست شما از شما پرسیده ویلن شما چند چندم است و شما نتوانسته اید پاسخ مطمئنی بدهید و یا گاهی در همان روزهای اول آشنایی با ویولن که هنرجو مشغول یادگیری نحوه گرفتن ساز است ممکن است احساس کرده باشید گرفتن ساز برایتان راحت نیست و نمی توانید ان را مهار کنید خوب از کجا معلوم که ویلن شما( برای شما) مناسب است ؟

با خواندن ابن مقاله به جواب سوالات بالا خواهید رسید.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه بیست و چهارم شهریور 1391 | 11:24 | نویسنده : سید علی حسینی |

موسيقي كلاسيك بواسطه ريتم و ملودي بر روي ساختار و تواناييهاي مغز تاثير گذار است . ريتم نسبت به افزايش سطح سروتونين توليدي در مغز كمك ميكند . سروتونين به عنوان يك هورمون عصبي عامل انتقال پالسهاي اعصاب جهت تداوم حفظ حس شادماني و سرور است . هنگامي كه مغز به توليد سروتونين ميپردازد موجب انبساط خاطر ميگردد ، در حقيقت افسردگي فرآيند ناشي از كمبود ترشح اين هورمون ميباشد . سروتونين زماني شروع به ترشح مينمايد كه مغز در معرض شوك مثبتي قرار گيرد به عنوان مثال اگر ما به نقاشي زيبايي نگاه كنيم ، رايحه ي دلپذيري به مشام ما برسد ، حس فوق العاده اي را تجربه كنيم ، غذاي مطبوعي بخوريم يا به موسيقي مسحور كننده اي گوش فرا دهيم ، مغز اجازه آزاد سازي مقدار معيني از سروتونين كه باعث تحريك و به اوج رسيدن احساسات دلپذير ميشود را خواهد داد .ريتم موسيقي همچنين ميتواند موجب تحريك ساير ضربانات طبيعي بدن مانند ضربان قلب يا امواج آلفاي مغز شود ، و همين تاثير گذاري يكي از راههاي مقابله با گسترش افسردگي و معالجه باليني است . در عوض ملودي همانند جرقه هاي شتاب دهنده و كاتاليزورهاي فرآيند خلاقيت در مغز محسوب ميشوند .


بقیه در



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1391 | 11:21 | نویسنده : سید علی حسینی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.